Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z polityką plików cookies.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Laponia

Laponia

autor: Sami Keinanen [CC-BY-2.0 (http://creativecommons.org/licenses/by/2.0)]

Laponia, znana obecnie głównie dzięki Świętemu Mikołajowi, jest regionem obejmującym Półwysep Kolski w Rosji (ros. Лапландия), Północną Finlandię (fiń. Lappi) oraz Północną Szwecję i Norwegię (szw. i norw. Lappland) – łącznie, obszar ten rozciąga się na 380 000km2. Rdzennymi mieszkańcami Laponii są Lapończycy (lapońskie Sápmi lub Sami), choć aktualnie większość populacji szacowanej na 60-90tys osób stanowi ludność napływowa.
Lapończycy (Saamowie) posiadają własny język, kulturę i zwyczaje, które znacznie różnią się od społeczeństw wokół nich. Bóstwami dla nich były siły natury, a przyrodą władały duchy. Wszystko obdarzone było duszą (również rzeczy nieożywione) a zmarli żyli dalej w innym świecie, który niewiele różnił się od naszego. Lapończycy zawsze żyli w ścisłej łączności z naturą, ich przodkowie byli myśliwymi i rybakami, zbierali również dzikie jagody i rośliny. Zasadniczo żyli z ziemi, ale jej nie wyzyskiwali i właśnie tą myślą kierują się obecnie podmioty gospodarcze w regionie, które szczycą się znakiem jakości „Doświadczenie Sapmi”. Dziś niewielu mieszkańców północy prowadzi prawdziwie koczowniczy tryb życia, jednak większość latem wędruje wraz ze stadami w wyżej położone regiony. Laponia to ostatni i największy region na świecie, gdzie do dziś praktykuje się migracje wielkich stad reniferów – pod koniec lata i jesienią zwierzęta te schodzą do lasów u podnóża gór, gdzie mogą żywić się porostami. Pozostają tam na wolności przez całą zimę, po czym wiosną znowu pędzone są w góry, gdzie czekają na nie zielone pastwiska. Renifer jest podstawą życia i gospodarki Lapończyków, zarówno dawniej jak i dziś.

ReniferAutor zdjęcia: Heather Sunderland [CC-BY-2.0 (http://creativecommons.org/licenses/by/2.0)]

Laponia to kraina ośnieżonych gór, dzikich rzek i strumieni, dziewiczych jezior, tundry i lasów. To miejsce o wybitnych walorach przyrodniczych, spokoju i ciszy. Fińska Laponia jest domem Świętego Mikołaja i jego reniferów. Mimo iż kojarzona jest ze śniegiem i niskimi temperaturami, jest to kraina, gdzie rozróżnić można osiem pór roku, które bardzo się od siebie różnią: czas Bożego Narodzenia (głęboka zima), czas mroźnej zimy (późna zima, noc polarna), czas kruchego śniegu (wiosenne oblodzenia), czas kruszenia lodu (wczesne lato), białe noce (lato), sezon zbiorów (późne lato), kolorową jesień (jesień) oraz czas pierwszego śniegu (wczesna zima). Pory te są oczywiście związane z cyklem hodowli reniferów, a każda z nich wymaga charakterystycznych obchodów. Gatunki zwierząt zamieszkujące Laponię są typowe dla surowego, zimnego klimatu i dobrze przystosowały się do zmiennych warunków. Dzięki różnym czynnikom wpływającym na klimat, możemy obserwować tu ciepłe i słoneczne letnie dni, mroźne i śnieżne dni zimą oraz wyjątkową noc polarną i dzień polarny.

LaponiaAutor zdjęcia: edweerdt [CC-BY-2.0 (http://creativecommons.org/licenses/by/2.0)]

Warto wspomnieć, że Laponia od 1996 roku znajduje się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Proponowane artykuły

Zobacz inne artykuły z działu: Natura