Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z polityką plików cookies.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Zatoka Meksykańska

Zatoka Meksykańska

autor: U.S. Department of Agriculture’s photostream [CC-BY-2.0 (http://creativecommons.org/licenses/by/2.0)]

Zatoka Meksykańska to morze typu śródziemnomorskiego położone w południowo-wschodniej części Ameryki Północnej. Zatoka bezpośrednio graniczy ze Stanami Zjednoczonymi (Floryda, Alabama, Missisipi, Luizjana, Texas), Meksykiem (Quintana Roo, Tamaulipas, Veracruz, Tabasco, Campeche, Jukatan) oraz z Kubą (wyspa). Jest dziewiątym co do wielkości zbiornikiem wodnym na świecie.

Zatoka meksykańskaAutor zdjęcia: eutrophication&hypoxia [CC-BY-2.0 (http://creativecommons.org/licenses/by/2.0)]

Zatoka mierzy ok. 1600km ze Wschodu na Zachód oraz 900km z Północy na Południe i zajmuje powierzchnię 1 500 000km2. Całkowita długość linii brzegowej zatoki wynosi 27000km. Zatoka Meksykańska składa się w 38% z płytkich i międzypływowych obszarów (teren poniżej 20m głębokości), w 22% z szelfu kontynentalnego (głębokość poniżej 180m), w 20% - ze zbocza kontynentalnego (180 – 3000m głębokości), oraz w 20% z obszarów głębinowych (poniżej 3000m). Najgłębszym miejscem zatoki jest Sigsbee Deep mająca (w zależności od źródła) od 3750 do 5203m głębokości. Drenaż wodny do Zatoki Meksykańskiej jest bardzo obszerny i obejmuje 20 głównych systemów rzecznych (do 150 rzek) w samych tylko Stanach Zjednoczonych. Roczny napływ słodkiej wody do zatoki to około 280 trylionów galonów rocznie z czego 85% pochodzi z USA. Dodatkowe sieci wodne zasilające zatokę pochodzą z Meksyku, Półwyspu Jukatan oraz z Kuby.

Zatoka tętni życiem morskim, począwszy od drapieżnych orek i skończywszy na niezbadanych głębinowych koralowcach. Region nadmorski składa się z połowy przybrzeżnych terenów podmokłych USA i jest domem dla wielu zwierząt, w tym ptactwa wodnego, żółwi morskich, ostryg i niezliczonej ilości ryb. Zasoby te znajdują schronienie w naturalnych siedliskach przyrodniczych – w zatokach, ujściach rzek, rozlewiskach, na wyspach barierowych, na terenach zalewowych, w lasach, na bagnach namorzynowych. Rafa koralowa w zatoce przyciąga rzesze płetwonurków i swoim pięknem oraz obfitością nie ustępuje innym rafom (pod wodą obserwować można ponad 170 gatunków ryb, około 100 gatunków glonów, 75 gatunków mięczaków, 56 gatunków skorupiaków, 40 gatunków gąbek, około 40 gatunków wieloszczetów, 20 gatunków korali twardych i ponad 20 gatunków szkarłupni).

Zatoka meksykańskaAutor zdjęcia: Roger [CC-BY-2.0 (http://creativecommons.org/licenses/by/2.0)]

Wody wpływające do zatoki przez Cieśninę Jukatan cyrkulują zgodnie z prądem obiegowym (Loop Current) i znajdują ujście przez Cieśninę Florydzką, ostatecznie formując prąd zatokowy potocznie zwany u nas Golfsztromem. Jest to niezwykle ważny element cyrkulacji termohalinowej na naszym globie. Ostatnio potwierdzane przez badaczy i naukowców wytracanie siły prądu zatokowego wraz ze zmianą kierunku cyrkulacji (zanikanie Golfsztromu ) może doprowadzić do bardzo szybkich i potężnych zmian klimatycznych.

Proponowane artykuły

Zobacz inne artykuły z działu: Natura