Poznasz jednego niepodzielonego Boga. Mojżesz

Pozytywne skutki

Należy pamiętać, że tym, co się leczy jest błędne myślenie, a to, co się postrzega jest skutkiem tego, co się uważa.

Tym, co de facto leczy jest oddalenie obawy. Ten proces może być widziany różnie, w zależności od tego, jak chce widzieć go osoba lecząca się. W najprostszej postaci jest to przyjęcie pozytywnej myśli i odrzucenie obawy. To właściwe i najprostsze opisanie procesu, który zachodzi w przypadku przywracania świadomości zdrowia. Jednakże niektóre osoby mogą to widzieć w nieco rozszerzonej wersji, tzn. wykonują coś, co ma posłużyć im do przywrócenia zdrowia, np: przyjmują lek, stosują dietę. Wykonanie tej czynności sprawia, że osoby wierzą w pozytywny rezultat takiej czynności i czują się spokojniejsze, a to sprawia, że postrzegają ponownie własne zdrowie. Im bardziej rozszerzoną wersję leczenia stosuje się tym proces leczenia wydłuża się, przez czas, w którym występuje obawa.

Można zatem powiedzieć, że tym, co leczy postrzeganie własnego zdrowia jest wykonanie odpowiedniego scenariusza w głowie, który dana osoba uznała w takiej sytuacji za skuteczny. Zadaniem psychoimmunologii jest pokazanie, że ten scenariusz można znacznie skrócić w swoim umyśle do podjęcia decyzji odnośnie postrzegania własnego zdrowia. Przyjęcie pozytywnej idei i odrzucenie obawy skutkuje skróceniem procesu do podjęcia decyzji w każdej chwili.

Jednakże należy pamiętać, że to pacjent wybiera metodę uleczenia, właściwą i adekwatną do stanu tego, co uważa. Nie należy zabraniać nikomu wyboru tego, co osoba chce zastosować, ponieważ to przyjęcie pozytywnej myśli, za którą podąża spokój leczy postrzeganie. A zatem jakakolwiek walka nie ma sensu, a sens ma informowanie o tym, kiedy jest ku temu sposobność.

Jednakże nawet, jeśli poinformowana przez nas osoba nie zmieni swojego podejścia w postaci tego, co nam komunikuje to nie należy zakładać negatywnych skutków. Spotkanie pozytywnego przekazu zawsze jest odbierane, aczkolwiek należy pamiętać, że każdy podejmuje decyzję indywidualnie w tym zakresie, ponieważ tym, co leczy postrzeganie jest to, co umysł uważa.

Osoba dzieląca się zdrowiem powinna uważać na pewną pułapkę umysłu, aby w nią nie wpaść. Mianowicie, nie należy zakładać u osoby obdarowanej negatywnego scenariusza wydarzeń w związku z tym, że odrzucił to, co chcieliśmy dać. Jeśli zakładamy taki scenariusz to tym samym zakładamy możliwość istnienia choroby u kogoś, a co jest sprzeczne z tym, czym chcielibyśmy się podzielić. To rodzi błąd logiczny. Jeśli do takiego dojdzie najprostszym sposobem naprawy myślenia jest wrócenie do pozytywnej idei, czyli jestem zdrowy / jestem zdrowa / on jest zdrowy / ona jest zdrowa.

W psychoimmunologii nie ma żadnych dodatkowych przystanków pomiędzy negatywną myślą a wyleczeniem. Psychoimmunologia jest narzędziem ku temu, aby przywracać spokój w umysłach, aczkolwiek należy pamiętać o tym, że to tylko teoria. Cały pozytywny skutek wydarza się nie w momencie wykonania jakiejś czynności lecz w momencie przyjęcia pozytywnych myśli. Psychoimmunologia jest jedynie sposobem opisu faktu, że brak obawy ulecza nasze postrzeganie i postrzeganie innych osób, aczkolwiek należy również zaznaczyć, że ten sam proces w różnych kulturach może być opisywany pod inną nazwą. Nie ważne są tu nazwy i teorie lecz skutek tego, co ma to narzędzie nieść, ponieważ narzędzie bez praktyki będzie nieprzydatne. Psychoimmunologia to opis, a tym co leczy jest pozytywna myśl. To ona leczy. Jestem zdrowy, jestem zdrowa, jesteś zdrowy, jesteś zdrowa.