W każdym kryzysie ukryta jest szansa. Eckhart Tolle

Rola terapeutów w psychoimmunologii

Rolą terapeuty w psychoimmunologii jest przede wszystkim nie powiększanie obawy "pacjenta" o wyzdrowienie. Należy przy tym pamiętać, że to "pacjent" decyduje, co dzieje się z jego postrzeganiem zdrowia i to on podejmuje decyzje, co uważać na dany temat.

Terapeutą w psychoimmunologii jest każdy. Skutecznym terapeutą staje się ta osoba, która potwierdza zdrowie "pacjenta" i jednocześnie nie potwierdza obaw "pacjenta" oraz innych osób o jego zdrowie.

Terapeuta nie potwierdza występowania choroby u "pacjenta" a jedynie przyjęcie przez "pacjenta" błędnych myśli, dotyczących jego zdrowia. Jednakże to "pacjent" decyduje, jaki osąd uzna za prawdziwy i podług tego będzie postrzegał stan własnego zdrowia.

Terapeuta podkreśla "pacjentowi" fakt, że odrzucenie obawy skutkuje wyzdrowieniem. Terapeuta nie walczy z tym, co przyjmuje "pacjent" za skuteczny lek. Terapeuta przedstawia swój punkt widzenia i "pozostawia" decyzję "pacjentowi". Terapeuta wie przy tym, że nic pozostawić nie może, ponieważ decyzja i tak zawsze należy do "pacjenta". Terapeuta decyzji za pacjenta podjąć nie może, ponieważ to umysł, który leczy, a więc umysł "pacjenta" podejmuje decyzję o uleczeniu.

Zadaniem terapeuty zatem jest nie pogłębianie obawy o zdrowie "pacjenta" lecz zaprzeczenie tym obawom. Zarówno w kontakcie z "pacjentem", jak i w kontakcie z innymi osobami, które współuczestniczą w tym postrzeganiu.