Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z polityką plików cookies.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Hydroliza soli

Hydrolizą substancji ogólnie nazywa się reakcję danej substancji z wodą, w wyniku której powstają zupełnie nowe związki. Hydrolizie mogą ulegać następujące związki:
  • sole słabych kwasów i mocnych zasad
  • sole mocnych kwasów i słabych zasad
  • sole słabych kwasów i słabych zasad
W przypadku soli mocnych kwasów i mocnych zasad
(np. Na2SO4, KCl) hydroliza nie zachodzi.

Hydroliza soli słabego kwasu i mocnej zasady

Do soli tego typu należą m.in.: K2CO3, Na2S, K2SO3, Na3PO4, CH3COONa. Podczas hydrolizy soli słabego kwasu i mocnej zasady odczyn roztworu staje się zasadowy. Przykładem może być hydroliza octanu sodu, w wyniku której następuje rozkład soli z wytworzeniem słabego kwasu octowego i mocnej zasady sodowej.

Reakcja ta przebiega następująco:

\(CH3COONa + H_2O  ↔ CH_3COOH + NaOH\)

Hydroliza soli słabej zasady i mocnego kwasu

Przykładem soli tego typu są: CuSO3, Fe(NO3)3, NH4Cl, AlCl3, FeSO4, (NH4)2SO4. Podczas hydrolizy soli słabej zasady i mocnego kwasu odczyn roztworu staje się kwasowy. Substancją dobrze rozpuszczalną w wodzie i dobrze dysocjującą jest chlorek amonu – NH4Cl. Podczas hydrolizy tej soli jon amonowy oddaje wodzie jon wodorowy tworząc cząsteczkę NH3 i jon oksoniowy – H3O+ według reakcji:

\(NH_4Cl  \rightarrow   NH_4^+ 
+ Cl\)
\(NH_4^+ +  H_2O   ↔  NH_3  +  H_3O^+\)

Hydroliza soli słabego kwasu i słabej zasady

Przykłady soli: (NH4)2CO3, Cu(CH3COO)2, CH3COONH4, Al2S3. Podczas hydrolizy soli słabego kwasu i słabej zasady nie następuje zmiana odczynu roztworu. Na przykład podczas hydrolizy octanu amonu powstaje słaby niezdysocjowany kwas i słaba niezdysocjowana zasada:

\(CH_3COONH_4  +  H_2O   ↔  CH_3COOH + NH_4OH\)
    
Cząsteczkowe zapisy powyższych procesów hydrolizy nie są odzwierciedleniem istoty procesu i przy omawianiu samego zjawiska nie należy ich stosować . W tym przypadku stosuje się zapis jonowy. Powinien on zawierać kolejne stadia łączenia się anionów z jonami wodorowymi lub kationów z jonami wodorotlenkowymi. Poniżej przedstawiono istotę procesu hydrolizy dla chlorku żelaza (III):

Cząsteczkowo:  \(FeCl_3  +  3 H_2O  ↔  Fe(OH)_3  +  3 HCl\)

Jonowo: 

\(Fe^{3+}  +  2 H_2O  ↔  FeOH^{2+}  +  H_3O^+\)
\(FeOH^{2+}  +  2 H_2O  ↔  Fe(OH)_2^+  + H_3O^+\)
\(Fe(OH)_2^+  + 2 H_2O  ↔  Fe(OH)_3↓    +    H_3O^+\)

Sumaryczny zapis jonowy:  \(Fe^{3+}  +  6 H_2O  ↔   Fe(OH)_3↓  +  H_3O^+\)