Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z polityką plików cookies.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Liczba masowa i atomowa

Każdy pierwiastek w układzie okresowym opisany jest dwoma liczbami. Liczby te charakteryzują skład jego jądra atomowego, są to: liczba masowa A oraz liczba atomowa Z.

                  
           Liczba masowa i atomowa
W budowie atomu można wyróznić takie cząstki elementarne jak: protony i neutrony (to właśnie z nich zbudowane jest jądro) oraz elektrony rozmieszczone wokół jądra.

                          Atom
Każdy ze 118 pierwiastków znajdujących się w układzie okresowym posiada swoją charakterystyczną liczbę od 1 (dla wodoru) do 118 (dla najcięższego pierwiastka), która określa jego właściwości chemiczne i większość fizycznych. Liczba ta nazywana jest liczbą atomową.

Liczba atomowa Z jest to liczba, która określa położenie w układzie okresowym danego pierwiastka i równa jest
ona  liczbie protonów w jądrze atomowym. Na przykładzie węgla można stwierdzić, że skoro jego liczba atomowa równa się 6 to oznacza to, że posiada on w swoim jądrze 6 protonów.  W atomie liczba protonów czyli cząstek o ładunku dodatnim jest równa liczbie elektronów – cząstek o ładunku ujemnym, a zatem dzięki liczbie atomowej można również poznać liczbę elektronów krążących wokół jądra na powłokach elektronowych. Wracając do węgla stwierdzamy, że posiada on 6 protonów oraz 6 elektronów.


Liczba masowa A określa liczbę nukleonów czyli sumę protonów i neutronów w jądrze. Neurtony są cząstkami elektrycznie obojętnymi. Zauważmy, że znając liczbę atomową  i masową pierwiastka łatwo możemy obliczyć liczbę neutronów. Przykład:

liczba atomowa węgla = 6

liczba masowa węgla = 12

liczba neutronów = liczba masowa – liczba atomowa = 12 – 6 = 6, a zatem węgiel w swoim jądrze atomowym posiada 6 neutronów.

Odmiany (nazywane izotopami) tego samego pierwiastka chemicznego różnią się liczbą masową.