Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z polityką plików cookies.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Skutki globalizacji

Globalizacja niesie za sobą skutki zarówno pozytywne, jak i negatywne. Dlatego ważne jest, aby wykorzystać wszystkie możliwości, jakie z niej płyną, a unikać związanych z nią zagrożeń.

Pozytywne skutki globalizacji są następujące:

- tworzy ona układ nowych stosunków międzyludzkich i międzynarodowych (w nim gospodarka światowa coraz bardziej się integruje),

- powoduje rozwój cywilizacyjny
świata i znosi bariery między narodami,

- stwarza możliwości wzrostu poziomu życia na całym świecie, bowiem umożliwia ona wszystkim krajom ciągły udział w korzyściach z niej płynących (przykładowo globalizacja umożliwia większy dostęp do kapitału i nowych rozwiązań technologicznych),

- promuje efektywność i wydajność oraz tworzy dogodne warunki dla inwestycji zagranicznych (w ten sposób globalizacja zapewnia trwały wzrost gospodarczy),

- może zapewnić ogólny dobrobyt w wyniku większej specjalizacji międzynarodowej oraz lepszemu wykorzystaniu pracy ludzkiej (przejawia się np. w lepszym podziale pracy między krajami), zasobów surowcowych oraz kapitału finansowego.

Krytykujący globalizację twierdzą, że:

- przyczynia się ona do upadku tradycyjnych wartości, załamania się solidarności społecznej, standardów opieki społecznej (ograniczenie zakresu świadczeń społecznych) oraz ograniczenia roli państwa w realizacji narodowych celów rozwoju,

- przez nią utracono kontrolę nad przepływami kapitałowymi,

- przyczynia się do poważnych kryzysów finansowych w wielu krajach,

- niszczy miejsca pracy (dzieje się tak mimo tego, że nowy wymiar konkurencyjności prowadzi do wzrostu efektywności i wydajności),

- przyczynia się do powstawania coraz większych różnic w poziomach rozwoju krajów bogatych i biednych (zwiększają się dysproporcje dochodów krajów najbogatszych do najuboższych, przykładowo od 20:1 w 1960 roku do 60:1 w 1989 roku z tendencją do dalszego wzrostu),

- przyczynia się do wzrostu
nierówności społecznych i gospodarczych również poszczególnych krajów, i to zarówno rozwiniętych, jak i nie rozwiniętych,

- powoduje, że gospodarki narodowe poszczególnych państw stają się coraz bardziej włączone w przepływy transnarodowe i ogólnoświatowe, a to sprzyja ograniczeniu możliwości kontroli wszelkich przepływów kapitału i innych czynników, które mają miejsce w obrębie danego kraju,

- stwarza dogodne warunki rozwoju dla fundamentalizmu religijnego i separatyzmu etnicznego, które stanowią jeden z najsilniejszych czynników powodujących konflikty (przykładowo sprzyjają rozwojowi terroryzmu),

- poprzez otwarcie gospodarek poszczególnych państw globalizacja naraża je na ryzyko niestabilności, spowodowanej nagłymi decyzjami inwestorów zagranicznych, którzy wycofują swój kapitał, kiedy koniunktura jest słabsza (przykładowo gwałtowny odpływ kapitału wywołał kryzys finansowy w Meksyku w 1995 roku oraz krajach wschodniej Azji w 1997 roku,

- ułatwia przepływ kapitału, co sprzyja międzynarodowej przestępczości zorganizowanej, np. „praniu brudnych pieniędzy” (inwestowaniu pieniędzy pochodzących z przestępstwa, np. przemytu narkotyków, aby stały się one legalne).

W wyniku globalizacji rządy tracą stopniowo wpływ na takie dziedziny, jak ochrona praw człowieka, bezpieczeństwo, gospodarka, polityka socjalna. Najważniejsze decyzje w tych sprawach zapadają w organizacjach ponadnarodowych. Opinię publiczną kształtują media, które są kontrolowane przez ponadnarodowe koncerny. Globalizacja powoduje dominację ekonomii nad polityką. Zwolennicy globalizacji przyjmują taki fakt z entuzjazmem, natomiast jej przeciwnicy postrzegają jako duże zagrożenie dla demokracji.