Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z polityką plików cookies.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Pęd


Pęd jest to jedna z podstawowych wielkości występujących w dynamice. Jest to wielkość wektorowa, której kierunek i zwrot jest taki sam jak kierunek i zwrot wektora prędkości ciała.

Pęd
jest to iloczyn masy i prędkości danego ciała.

\(p=m\cdot v\)

gdzie:

\(m\) - masa ciała

\(v\) - prędkość ciała

Jednostką pędu w układzie SI jest \([kg \cdot \dfrac{m}{s^2}]\)

Jeśli mamy do czynienia z układem ciał, to całkowity pęd jest sumą pędów poszczególnych ciał

\(p=\Sigma \: p_i\)

lub

\(p=m_c \cdot v_m\)

Gdzie:

\(p_i\) – pędy poszczególnych ciał układu

\(m_c\) – masa całkowita układu ciał

\(v_m\) – prędkość środka masy rozpatrywanych ciał


Jeśli na ciało nie działa żadna siła lub siły oddziaływujące się równoważą, to pęd ciała się nie zmienia (jest stały). Jeśli rozpatrujemy układ ciał, to ich pęd jest stały (pęd środka masy) w przypadku, gdy wypadkowa sił zewnętrznych się równoważy (ich suma jest równa zero). Siły wewnętrzne nie zmienią pędu układu, choć pęd poszczególnych ciał układu może się zmieniać. Wynika z tego między innymi zasada zachowania pędu.

Zgodnie z zasadami fizyki można powiedzieć, że każda nawet najdrobniejsza drobinka materii ma pęd, można to twierdzenie uogólnić, każda postać materii ma pęd również pole grawitacyjne, magnetyczne, czy elektromagnetyczne.
W szczególnej teorii względności, jest teza mówiąca, że oddziaływania rozchodzą się ze skończoną prędkością, nie większą od prędkości światła w próżni. Oznaczałoby to, że pęd przekazywany przez ciało nie może być przekazany w całości od razu innym ciałom. Oznacza to, że pęd wszystkich ciał nie zostaje zachowany. Otóż i w tym przypadku zasada zachowania pędu jest spełniona, ponieważ pole, które jest nośnikiem również posiada własny pęd.