Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z polityką plików cookies.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Rezystywność

Rezystywność inaczej opór właściwy.

Jednostką rezystywności jest \( \Omega \cdot m\). Wartość  \(1 \Omega \cdot m\) mówi jaki opór (rezystancję) ma przewodnik o długości 1 metra i polu
powierzchni przekroju \(1 m^2\). Rezystywność jest wartością stałą charakteryzującą dany materiał, przyjmuje różne wartości dla różnych materiałów.

Do określenia rezystywności używa się symbolu \(\varrho\) (ro). Należy podkreślić, że rezystywność i rezystancja to dwa różne pojęcia, ściśle ze sobą powiązane jednak różne. Nie należy mylić pojęć rezystywność (opór właściwy) z rezystancją (opór elektryczny).

Zależność między rezystancją i rezystywnością określa się wzorem:

\( \varrho =R\cdot
\dfrac{S}{l}\)

gdzie:

\(\varrho\) – rezystywność (opór właściwy) [\( \Omega \cdot m\)],

\(R\) – rezystancja (opór elektryczny) [\( \Omega \)],

\(S\) – pole powierzchni przekroju rozpatrywanego ciała stałego [\(m^2\)],

\(l\) – długość rozpatrywanego ciała stałego [m].

Wzór ten odnosi się do materiałów spełniających prawo Ohma.


Odwrotnością rezystywności jest konduktywność. Pojęcie konduktywności jest dość intuicyjne, im większa konduktancja tym dany element lepiej przewodzi prąd, im mniejsza konduktywność tym dane ciało gorzej przewodzi prąd. Dokładnie odwrotnie jest w przypadku rezystywności, im większa rezystywność tym ciało gorzej przewodzi prąd.

Ciała stałe można podzielić na trzy grupy:

 - przewodniki - rezystywności od \(10^{-6}\) do \(10^{-8} \Omega \cdot m \),

 - półprzewodniki – rezystywność od \(10^8\) do \(10^{-6} \Omega \cdot m\),

 - izolatory (dielektryki) – rezystywność od \(10^8 \Omega \cdot m\).