Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z polityką plików cookies.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Biopaliwo

Biopaliwo powstaje w wyniku przetwórstwa biomasy, czyli produktów pochodzenia organicznego. Może występować w postaci stałej, ciekłej lub gazowej. Najczęściej wytwarzane jest z buraków cukrowych, trzciny cukrowej, ziemniaków lub ze zboża. Można je otrzymywać także z odpowiednio przetworzonych roślin oleistych jak rzepak, słonecznik czy soja. Inną grupę surowców tworzą: drewno i jego opady, słoma oraz oleje innych roślin – najczęściej niejadalnych.

Biopaliwa dzieli się ze względu na rodzaj użytego surowca oraz technologię
jego przetworzenia na biopaliwa I., II. i III generacji. Do pierwszej grupy zalicza się paliwa wytwarzane z surowców pozyskiwanych z biomasy pochodzenia roślinnego lub z tłuszczów roślinnych i zwierzęcych (biodiesel, bioetanol, biometanol, biopaliwa, które powstają na bazie olejów posmażalniczych). Biopaliwa II. generacji wytwarzane są  z surowców nie nadających się do spożycia przez ludzi i zwierzęta, a także z substancji odpadowych. Najnowszą III. generację stanowią biopaliwa produkowane z glonów i innych mikroorganizmów.

Najpowszechniej stosowanymi biopaliwami są biodiesel i bioetanol. Biodiesel jest to przetworzony chemicznie olej roślinny (głównie z rzepaku) do silników wysokoprężnych (Diesla). Taki biodiesel nie ma żadnych zanieczyszczeń siarkowych, a podczas spalania w silniku produkuje mniej cząstek stałych i dwutlenku węgla, ale więcej tlenków azotu niż diesel wyprodukowany z ropy naftowej. Biodiesel poprawia właściwości smarowe oleju napędowego oraz może zastępować niektóre syntetyczne dodatki tego oleju. Bioetanol czyli alkohol etylowy produkowany jest w procesie fermentacji niektórych roślin. Dodanie etanolu do benzyny powoduje zwiększenie jej liczby oktanowej. Tak powstała mieszanka jest to, że ma większe straty odparowania podczas tankowania oraz ze zbiorników benzyny w samochodach. Opary te powodują tworzenie się smogu, aby zmniejszyć szkodliwe efekty benzyna przed dodaniem jej do mieszanki musi zostać specjalnie przygotowana.

Produkcja biopaliw zmniejsza zanieczyszczenie atmosfery dwutlenkiem węgla, gdyż rośliny, z których się je produkuje zużywają dwutlenek węgla do wegetacji. Spalając rośliny wpuszczamy dwutlenek węgla  do atmosfery w tek samej ilości co został przez nie pobrana.

Biopaliwa wzbudzają wiele kontrowersji, jedni uważają że chronią one środowisko a inni, że działają na jego nie korzyść. Dlatego należy przedstawić zarówno zalety jak i wady biopaliw. Do tych pierwszych zalicza się:
  • wykorzystywanie odnawialnych zasobów energii,
  • stałe i pewne dostawy krajowego nośnika energii a co z tym się wiąże zapewnienie dodatkowego dochodu dla rolników,
  • produkcja
    lokalna i uniezależnienie się od importu paliw kopalnych,
  • mniejsza emisja gazów cieplarnianych niż w przypadku paliw konwencjonalnych,
  • decentralizacja produkcji energii i tym samym wyższe bezpieczeństwo energetyczne,
  • aktywizacja i rozwój obszarów wiejskich.

Wady biopaliw:
  • uprawa roślin wysokoenergetycznych, które zabierają przestrzeń pod uprawę roślin spożywczych, co powoduje wzrost cen żywności,
    ryzyko zmniejszenia bioróżnorodności,
  • wpływ na zasoby wody (np. w celu otrzymania tony cukru zużywa się aż 100 ton wody),
  • wycinanie lasów, niszczenie torfowisk i innych cennych siedlisk  w celu pozyskania nowych powierzchni pod uprawę a co z tym się wiąże emisja dwutlenku węgla,
  • mogą mieć niekorzystny wpływ na silniki (zapychanie się filtra, pęcznienie elastomerów uszczelek i węży, pogorszenie pracy silnika).

W Polsce obowiązek dodawania biokomponentów do paliw nałożyła ustawa z dnia 2 października 2003 r. o biokomponentach stosowanych w paliwach ciekłych i biopaliwach ciekłych.  Powyższa ustawa zabraniała wolnego rynku biopaliw, a także wprowadzała karę nakładaną na osoby chcące bez zezwolenia wytwarzać na własne potrzeby biodiesel. Dopiero ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych umożliwiła produkcję biopaliw zarejestrowanym rolnikom indywidualnym w ograniczonej ilości 100 l/ha lub w energetycznym ekwiwalencie innego paliwa np. gazowego. Obecnie (2013 r.) Polska jest liderem wdrażania biokomponentów do paliw –  obowiązujące ilości biokomponentów na poziomie 7,1 % udziału liczonego energetycznie.