Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z polityką plików cookies.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Pompa ciepła  

Pompa ciepła umożliwia eksploatację energii słonecznej zgromadzonej w ziemi, w wodach gruntowych, w podłożu skalnym czy powietrzu. Zadaniem pompy ciepła jest transport energii cieplnej z tzw. dolnego źródła do źródła wysokiego. Kolokwialnie opisując pracę pompy można stwierdzić, że „wyciąga” ona ciepło z ziemi (dolne ciepło), powietrza lub wody i „zrzuca” je do układu centralnego ogrzewania (górne ciepło). Do głównych elementów instalacji pompy ciepła zalicza się: wymienniki ciepła
(parownik i skraplacz), sprężarkę i zawór rozprężny. Elementy instalacji połączone są ze sobą rurkami miedzianymi, lutowanymi srebrem, które tworzą wewnętrzny obieg termodynamiczny wypełniony czynnikiem roboczym. Aby pompa pomogła spełniać swoje zadanie potrzebuje jedynie prądu do działania sprężarki. Zużywając średnio 1kW energii do zasilania napędu sprężarki uzyskujemy np. 4 kW energii na ogrzanie domu, czyli 3/4 energii otrzymujemy z natury. Wielkość ta się zmienia w zależności od rodzaju instalacji, są producenci którzy w ulotkach promocyjnych stwierdzają, że z jednego kW ich pompa ciepła daje 9 a nawet 10 kW energii. Jednak jest to możliwe jedynie w warunkach laboratoryjnych, średnio pompy ciepła dają z jednego kW od 3,5 do 4 kW do instalacji grzewczej.


Pompa ciepła może pobierać energię za pomocą kolektorów pionowych umieszczonych w odwiertach o głębokości od 30 do 150 m lub przez kolektory poziome na głębokości 1,5 – 2 m. Kolektory pionowe są droższe, ale również bardziej wydajne od poziomych. Pompy ciepła można również podzielić na powietrzne i gruntowe. Ze względu na niską średnią temperaturę roczna w Polsce zdecydowanie lepszym wyborem jest ogrzewanie przy pomocy pompy gruntowej. Przy niskich temperaturach powietrza pompa ciepła traci wydajność.

Pompy ciepła można wykorzystywać do ogrzewania budynku i podgrzewania wody użytkowej, zarówno dla domów jednorodzinnych jak również budynków przemysłowych. Ważna jest jedynie dostępność źródła dolnego, czyli gruntu, powietrza lub wody. Dobrze dobrana (indywidualnie dla potrzeb obiektu) i zainstalowana pompa ciepła może pokryć w 100% zapotrzebowanie cieplne budynku. Taki system produkcji energii jest całkowicie bezpieczny i oszczędny (na koszty eksploatacji przypada jedynie w niewielkim udziale energia elektryczna). Jest to również ekologiczny sposób pozyskiwania energii, gdyż nie emituje zanieczyszczeń do atmosfery i nie oddziałuje negatywnie na środowisko. Do innych zalet takiego systemu grzewczego należy również to, że nie trzeba wykonywać przyłączy gazowych,
kominów oraz nie ma potrzeby składowania paliw. Dodatkową zaletą pomp ciepła jest również, że oprócz funkcji grzewczej zimą, latem może chłodzić pomieszczenie. Ponadto pompa jest urządzeniem bezobsługowym, które nie wymaga konserwacji, ani przeglądów technicznych. Z ekonomicznego punktu widzenia wadą tego systemy są duże nakłady inwestycyjne.


Zarówno dużą zaletą jak i wadą pompy ciepła jest to, że aby działała potrzebna jest energia elektryczna. W przypadku chwilowego braku prądu nic się nie stanie, ale brak przez dłuższy czas może spowodować wychłodzenie domu, dlatego zaleca się instalację innego źródła ciepła np. kominka. Instalacja pompy ciepła nie kumuluje wody o wysokiej temperaturze jak w grzejnikach w sieci miejskiej, dlatego zaleca się instalowanie ogrzewania podłogowego razem z instalacją pompy ciepła, jeśli miałby być to typowy grzejnik to przy niższej temperaturze, jaką w standardowych warunkach daje pompa ciepła musiałby być on dwa lub trzy razy większy. Poza tym ogrzewanie podłogowe jest bardzo przyjemne w użytkowaniu i posiadacze właśnie takiego typu instalacji bardzo ją sobie chwalą. Kolejna wskazówka dotycząca eksploatacji pompy - jeśli w srogą zimę instalacja pompy ciepła zacznie ogrzewać coraz słabiej, to podkręcanie jej da odwrotny efekt. Oznaczać to będzie, że wężownice w ziemi oblodziły się, co izoluje przekazywanie ciepła i powinno się wtedy dać instalacji odpocząć. Takie przypadki zdarzały się, gdy inwestor chciał zainstalować pompę ciepła mniejszą niż polecał projektant, wynikiem czego instalacja była za mała by móc podołać potrzebom. Ostatnia wskazówka - poziome pompy ciepła czyli instalacje, w których wężownice zakopuje się na głębokości 1,5-2 m na powierzchni średnio trzy razy większej niż powierzchnia którą będzie ogrzewała. Po kilku latach użytkowania powodują nieznaczne ochłodzenie tego terenu, to znaczy, że ziemia będzie posiadała troszkę niższą temperaturę z roku na rok i w lato nie zdąży się zregenerować, nie dzieje się to w wszystkich przypadkach, jednak jest to sytuacja dość częsta.