Nauczając, uczymy się. Seneka Młodszy

Czym jest psychoimmunologia?

U podstaw psychoimmunologii leży założenie, że osoba jest przede wszystkim umysłem, który zawiera ciało, a nie na odwrót, dlatego też umysł może uleczać "choroby" ciała. Medycyna umysłowa zakłada, że początek postrzegania jakiejkolwiek choroby bierze się z umysłu, który błędnie myśli. Błędnie myślący umysł jest przyczyną postrzegania chorego ciała, a leczenie polega na leczeniu błędnych myśli, które opanowały umysł i które spowodowały, że osoba postrzega własną chorobę.

Ciało odzwierciedla to, co dzieje się w umyśle. Jeśli umysł przyjmie chorobę jako możliwą to wtedy postrzega, że ciało choruje. Postrzeganie choroby zaczyna się z reguły od przyjęcia przez "pacjenta" możliwości bycia chorym. Osoba postrzega możliwość zachorowania i jeżeli przyjmie ją, wtedy umysł postrzega chorobę i wierzy, że faktycznie choruje.

Medycyna umysłowa zakłada zatem, że choroba to błąd umysłu, który rozpoczął walkę, z czymś, co przyjął za rzeczywiście możliwe. Skutkiem takiego przyjęcia jest postrzeganie choroby i samonakręcanie się, polegające na ciągłym sprawdzaniu postępujących objawów do momentu, w którym "pacjent", nie uwierzy, że dane lekarstwo mu pomoże. W chwili przyjęcia zastosowanego lekarstwa, które zostało uznane za skuteczne przez "pacjenta" następuje poprawa zdrowia osoby.

Hasłem przewodnim psychoimmunologii czy też medycyny umysłowej, ponieważ te dwa terminy są zbliżone do siebie powinno być: "W zdrowym umyśle, zdrowe ciało". Według psychoimmunologii każdy jest doskonałym lekarzem samego siebie i każdy może uzdrowić się sam, uzdrawiając błędne myśli, które opanowały umysł.

Psychoimmunologia nie zabrania stosowania medycyny konwencjonalnej czy też homeopatii. Ten obszar ją nie dotyczy. Cały nacisk położony jest na uświadomienie "pacjentowi", że dzięki naprawie błędnych myśli, które opanowały umysł, choroba przestaje być postrzegana.

Ciało samo w sobie jest neutralne, co oznacza, że odzwierciedla to, co uważa umysł. Przyczyna leży w umyśle, a dokładnie w myślach, które sugerują, że choroba opanowała ciało.