Nasze życie jest takim, jakim uczyniły je nasze myśli. Marek Aureliusz

Huśtawka postrzegania

Jeżeli przyjmujemy pozytywny komunikat w poczet naszego umysłu równocześnie czujemy spokój umysłu, ponieważ odeszły obawy, czyli przyjęte wcześniej negatywne komunikaty wygasły. Uświadamiający się umysł może przez pewien okres wahać się pomiędzy przyjęciem pozytywnego lub negatywnego komunikatu, co można określić mianem huśtawki postrzegania. Nie należy się nią martwić, ponieważ jeżeli zachodzi, służy temu, aby lepiej spostrzec, od czego faktycznie zależy postrzeganie naszego zdrowia.

Umysł obserwuje na własnym przykładzie, że wtedy, gdy martwi się czymś czuje się gorzej i jest bardziej podatny na obserwację u siebie objawów choroby. Postrzega również, że wraz z przyjętym pozytywnym komunikatem, któremu towarzyszy również przyjęcie spokoju umysłu rozpoczyna postrzegać u siebie proces wyzdrowienia.

Huśtawka postrzegania wynika z faktu, że umysł nie jest pewny, którą myśl ma przyjąć w poczet tego w co wierzy i balansuje pomiędzy dwoma opcjami. Balansowanie to służy obserwacji faktycznej zależności. Gdy umysł nabiera pewności odnośnie pozytywnego komunikatu wtedy przestaje balansować i zachowuje spokój przed dłuższy okres. Należy zaznaczyć, że naraz dwóch przeciwstawnych komunikatów przyjąć nie można, ponieważ się wzajemnie wykluczają, aczkolwiek umysł postrzega przez pewien czas wartość pozytywnego i negatywnego komunikatu.

Uświadamiający się umysł w pewnym okresie swojej nauki postrzega, że pomimo przyjęcia pozytywnego komunikatu nie maleje częstotliwość, z jaką umysł boryka się z negatywnymi komunikatami, których poprawność umysł ponownie analizuje. To zachodzi jedynie wówczas, kiedy umysł uczy się zachowywać pozytywne komunikaty, jednocześnie odrzucając negatywne. W zależności od tego, na ile umysł faktycznie przyjął taką myśl, zależy to, na ile negatywny komunikat może zaburzyć jego spokój. Na drodze nauki, obserwacji umysł uczy się nie reagować obawą na komunikaty negatywne, a tym samym komunikaty takie mają coraz mniejszą zdolność, aby zaburzyć spokój umysłu.

Umysł uczy się własnej psychoimmunologii, a tym samym uczy się tego, aby negatywne komunikaty nie zaburzały jego spokoju i przyjętej pozytywnej myśli. Wraz z nabieraniem przez umysł pewności, co do przyjętej myśli, huśtawka postrzegania ustępuje.