Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z polityką plików cookies.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Estymacja

Estymacją nazywamy szacowanie pewnych wartości (np. średniej, odchylenia standardowego, liczby ludzi) w całej badanej zbiorowości na podstawie jedynie wycinka tej zbiorowości jakim jest próba. Estymacja pozwala na uogólnienie zebranych wyników z małej próby (np. przy badaniu 1000 osób) na całą
populację (np. wszyscy mieszkańcy Polski) - tak jak w badaniach sonadażowych.

Przykład:
Często można usłyszeć w mediach o poparciu dla partii politycznych. Jednak agencja badawcza realizująca badanie nie bada wszystkich wyborców. Badania te opierają się na próbie liczącej 500-1000 osób. Dzięki technice zwanej estymacją (i wiedzy statystycznej) jesteśmy w stanie oszacować jakie jest rzeczywiste poparcie dla poszczególnych partii politycznych.

Należy mieć jednak na uwadze, że każdy rodzaj "szacowania" obdarzony jest pewnym błędem. To znaczy, że dana wartość: poparcie dla danej partii politycznej jest prawdziwe z pewnym prawdopodobieństwem (np. 95%), czyli we wnioskowaniu, szacowaniu danej wartości jest mała szansa, że się pomyliliśmy. 


Masz problem z analizą statystyczna? Przejdź TU! 

Estymacja
dokonywana jest w prawie każdym badaniu statystycznym. W badaniach nie bada się całych populacji, całej zbiorowości ponieważ koszty takich badań byłyby zbyt ogromne. Dlatego też estymacja daje nam możliwość wnioskowania o zależnościach dla całych grup na podstawie jedynie próbek.

Przykład:
Farmaceuci chcąc wprowadzić dany lek na rynek zbadali 2000 osób, chorujących na daną chorobę i sprawdzili ilu osobom pomógł ten lek i czy zaobserwowano jakieś efekty uboczne. Na podstawie tego badania i ... zasadzie estymaci... mogli powiedzieć, że lek jest nieszkodliwy dla zdrowia pacjentów oraz skuteczniej walczy z daną chorobą niż poprzednie medykamenty.

We wzorach na wyliczenie poszczególnych statystyk: średnia, wariancja, odchylenie standardowe stosuje się dwa rodzaje znaków. Oznaczenia z alfabetu greckiego, np.  μ (średnia),  δ(odchylenie standardowe),  δ2 (wariancja) oznaczają wartości z populacji, a oszacowane wartości populacji na podstawie próby nazywa się estymatorami i oznacza alfabetem łacińskim: M (średnia), SD (odchylenie standardowe), SD² (wariancja).