Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z polityką plików cookies.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Wzór na rzeczywistą powierzchnię kolektora słonecznego

Wzór na rzeczywistą powierzchnię kolektora słonecznego ma postać:

\(A_{rz}=\cfrac{A}{\eta_1\eta_2\eta_3}\)

gdzie:

\(A_{rz}\) - rzeczywista powierzchnia kolektora słonecznego \([m^2]\),

\(A\) - teoretyczne pole powierzchni kolektora \([m^2]\),

\(\eta_1\) - średnia sprawność

kolektora \([\%]\),

\(\eta_2\) - współczynnik uwzględniający wpływ odchylenia kolektora od kierunku południowego na zmniejszenie mocy cieplnej (kąt azymutu) \([\%]\),

\(\eta_3\) - współczynnik uwzględniający pochylenie kolektora w stosunku do poziomu \([\%]\).