Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z polityką plików cookies.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Wykorzystanie energii wody

Woda jest to jedna z najpospolitszych substancji na całym świecie, która pokrywa blisko 71% powierzchni naszego globu. Jest to źródło odnawialne, które zawdzięczamy naturalnemu obiegowi wody w przyrodzie, zwanego cyklem hydrologicznym. Energia wodna (hydroenergia) obejmuje zarówno energię mórz i oceanów oraz energię wód śródlądowych zmagazynowaną w zbiornikach wodnych jak i ciekach płynących.

Energia
wody używana była już parę tysięcy lat temu do pompowania wody w celu nawadniania pola, w młynach, tartakach, kuźniach oraz wielu innych. Obecnie energetyka wodna (hydroenergetyka) zajmuje się pozyskiwaniem energii wód i jej przetwarzaniem na energię zarówno mechaniczną jak i elektryczną. Odbywa się to przy użyciu silników wodnych (turbin wodnych) i hydrogeneratorów w siłowniach wodnych (np. w młynach) oraz elektrowniach wodnych, a także innych urządzeń (w elektrowniach maretermicznych i maremotorycznych). Energetyka wodna przede wszystkim wykorzystuje energię wód śródlądowych, o dużym natężeniu przepływu i dużym spadzie. Energia pozyskiwana jest przez wykorzystywanie naturalnego przepływu wody w rzekach albo różnicę poziomów między wodą zmagazynowaną w zbiorniku lub jeziorze a korytem, w którym płynie. Aby wykorzystać energię wody buduje się elektrownie wodne, najlepiej usytuowane w pobliżu doliny bądź wodospadów. Działanie elektrowni wodnych jest dość proste, gdyż woda płynąca z wyżej położonych terenów przepuszczana jest przez turbiny wodne. Podczas przepływu woda wprawia łopatki turbiny w ruch obrotowy, powodując tym samym ruch generatora, który wytwarza prąd elektryczny. Wyprodukowana energia elektryczna jest doprowadzana do odbiorców za pomocą  wysokonapięciowej linii przesyłowej. Elektrownie wodne dzieli się umownie na  małe (MEW) o mocy poniżej 5 MW i duże produkujące większe ilości energii elektrycznej.

W Polsce wykorzystuje się energię spadku wód na rzekach, a główne znaczenie mają  dolna Wisła oraz Dunajec. Jednak nie można zapominać o energii zawartej w morzach i oceanach, chociaż jest ona na ogół nie wykorzystywana przez ludzkość. Potencjał wód morskich bazuje na energii fal (energii maremotorycznej), energii przypływów i odpływów, energii termicznej (energii maretermicznej) wynikającej z różnicy temperatur warstw wodnych znajdujących się na różnych głębokościach, energii wynikającej z różnicy zasolenia różnych warstw wody czyli różnicy ciśnień osmotycznych. Hydroenergetyka morska cechuje się dużą kapitałochłonnością i wymogami skrupulatnego doboru miejsca pod inwestycję.
  
Do
zalet hydroenergetyki można zaliczyć:
  • niskie koszty eksploatacji,
  • brak zanieczyszczeń środowiska,
  • możliwość magazynowania wody w zbiorniku i użycie jej w okresie szczytowego zapotrzebowania na energię elektryczną,
  • możliwość generowana energii elektrycznej w sposób ciągły,
  • większa sprawność niż w elektrowniach konwencjonalnych,
  • zbiorniki powstające przy instalacjach hydroenergetycznych, pełnią dodatkowo funkcję zbiorników retencyjnych, gromadzących bądź uwalniających wodę, w zależności od potrzeby,
  • możliwość rozwoju sportów wodnych.

Natomiast do wad hydroenergetyki zalicza się:
  • wysokie koszty inwestycyjne,
  • ingerencja w środowisko (wpływ na faunę i florę),
  • zmiana struktury biologicznej w rzekach,
  • możliwość pogorszenia jakości i ilości wody w dolnych biegach przegrodzonych rzek,
  • zajmowanie przez tamy dużych powierzchni (w tym obszarów leśnych i rolniczych),
  • zmiany klimatyczne zauważalne po kilku latach,
  • zamulanie zbiorników,
  • problem związany z wywłaszczaniem i przemieszczaniem ludzi zamieszkujących dane tereny pod budowę.