Połączenia międzykomórkowe – charakterystyka

Połączenia międzykomórkowe pozwalają na kontakt komórkom budującym tkanki.

Jak wyglądają połączenia międzykomórkowe u roślin?

Plazmodesmy są to cytoplazmatyczne połączenia międzykomórkowe. Otoczone są błona komórkową, przechodzą przez otwory w ścianie komórkowej dwóch sąsiadujących komórek. Plazmodesmy łączą siateczki śródplazmatyczne komórek. Ich główną funkcja to transport związków np. fosfolipidów. W zależności od potrzeb  komórki plazmodesmy mogą się otwierać bądź zamykać.

Blaszka środkowa spaja sąsiadujące ze sobą komórki. Jej miejsce znajduje się między ich ścianami pierwotnymi. Zbudowana jest z pektyn. Kiedy blaszka środkowa ulega rozpuszczeniu, komórki się rozsuwają.

Połączenia międzykomórkowe u zwierząt.

Są trzy rodzaje połączeń międzykomórkowych u zwierząt:

Połączenia zamykające: umiejscowione są w szczytowych częściach komórek. Uszczelniają warstwę nabłonka, izolując przez to  wewnętrzne środowisko narządu od jego otoczenia.

Desmosomy: łączą sąsiednie komórki nabłonka, spinając je w sposób mechaniczny. Takie połączenie wszystkich blisko siebie sąsiadujących komórek nadaje warstwie dużą wytrzymałość mechaniczną.

Połączenia szczelinowe: są zbudowane z kompleksów białkowych. Tworzą kanały, przez które kontaktują się cytoplazmy sąsiadujących blisko siebie komórek. Ich funkcją jest umożliwianie transportu substancji np. cukrów między komórkami