Eszkola

Recesja

Najprościej mówiąc recesja to spadek tempa rozwoju gospodarczego danego kraju. Zatem jest zjawiskiem makroekonomicznym, dotyczącym gospodarki krajowej. Powszechnie definiuje się recesję w momencie kiedy Produkt Krajowy Brutto (PKB) zmniejszy się przez kolejne dwa kwartały. Jednak to ujęcie jest o tyle dyskusyjne, że wyznaczenie realnego PKB najczęściej odbywa się z opóźnieniem.

Czynnikami towarzyszącymi recesji są m. in. obniżenie płac, niższy poziom wydajności pracy, zmniejszenie tempa rozwoju, zahamowanie wzrostu cen, zwiększenie się bezrobocia, zmniejszenie się nakładów inwestycyjnych na rynku.

W ujęciu teorii cyklu koniunkturalnego recesja jest kolejnym etapem po ożywieniu i szczycie. Recesja nie jest jednak jeszcze kryzysem ani dnem. Od tych dwóch ostatnich różni ją jedynie spowolnienie tempa wzrostu PKB, a nie jego spadek, co dotyczy już właśnie wspomnianej fazy kryzysu i dna. Często jednak dochodzi do mieszania się niektórych pojęć bliskoznacznych w tym zakresie, a w efekcie do używania ich zamiennie. Ekonomiści często recesję uznają za tożsamą z kryzysem, a jako osobne wyodrębniają dno i depresje. Jednak podejście różnych teoretyków jest różne i należy mieć to na uwadze. Zapamiętać należy, że recesja jest spowolnieniem tempa rozwoju i spowolnieniem wzrostu PKB danego państwa.

Można wyróżnić wiele przyczyn prowadzących do recesji jednak do głównych zalicza się złą politykę monetarną i finansową państwa, szczególnie nadmierną ingerencję państwa w gospodarkę. Współczesna ekonomia znajduje jednak szereg środków zapobiegawczych recesji lub łagodzącej jej przebieg. Większość z nich dotyczy liberalizacji gospodarczej, np. zmniejszenia podatków od przedsiębiorstw lub ograniczenia importu towarów. Niemniej należy pamiętać, że według teorii cyklu koniunkturalnego kolejnym etapem po wyjściu z recesji jest moment depresji lub dna i należy być na taką możliwość przygotowanym.

Ekonomiści klasyfikują różne rodzaje recesji, najczęściej w parciu o dane etapy wykresu cyklu koniunkturalnego. To z kolei powodowało, że na zasadzie skojarzeń wizualnych względem wykresu poszczególnym rodzajom najczęściej nadaje się nazwy konkretnych liter przypominających wyglądem dany wykres. Np. typ W przewiduje po wyjściu z recesji ponowne załamanie, a następnie ponowne ożywienie, typ L po gwałtownym spadku przewiduje dłuższy okres pozostawania danej gospodarki w kryzysie itd.

Jedną z ostatnich największych recesji o jakich mówimy dotyczy tzw. „bańki hipotecznej”, a właściwie jej pęknięcia. Sytuacja miała miejsce w USA i była związana z kredytami hipotetycznymi wysokiego ryzyka. Miała miejsce w latach 2007-2009 i nazywana jest ogólnoświatowym wielkim kryzysem.