Azjatyckie Tygrysy

Azjatyckie Tygrysy  to nazwa czterech wschodnioazjatyckich państw: Korei Południowej, Tajwanu, Singapuru i Hongkongu. Wspólną cechą tych państw był bardzo szybki wzrost PKB w latach 1960−1995. Pod koniec lat 80. na podobną drogę rozwoju weszły kolejne kraje wschodnioazjatyckie, dołączając tym samym do Azjatyckich Tygrysów (Malezja, Tajlandia, Chiny, Filipiny i Indonezja).  
Głównym sukcesem szybkiego wzrostu PKB w Azjatyckich Tygrysach był Kapitalizm, a głównymi czynnikami ich sukcesu były: 
•    niskie podatki i minimalne wydatki socjalne
•    startowanie z bardzo niskiego pułapu poziomu życia
•    położenie geopolityczne umożliwiające łatwy dostęp do rynków zbytów krajów rozwiniętych
•    wysoki etos pracy, początkowo niskie płace i małe wymagania bytowe ludności
•    otwarcie na kapitał inwestycyjny przy jednoczesnej ochronie własnego rynku wewnętrznego 

Na przełomie roku 1997 i 1998 gdy wybuchł tzw. Azjatycki Kryzys Finansowy. Gospodarki azjatyckich tygrysów (oprócz Chin) przeżyły silne spowolnienie wzrostu PKB, a nawet w paru przypadkach załamanie w latach 1996-2000. Głównym  powodem kryzysu było przegrzanie koniunktury, niedostosowanie się do trendów gospodarki światowej, wzrost wewnętrznych nacisków płacowych, konkurencja taniej chińskiej siły roboczej i w paru przypadkach błędne decyzje makroekonomiczne, skutkujące załamaniem się lokalnych rynków finansowych i gwałtownym wzrostem inflacji. Dzięki przynależności do Stowarzyszenia Narodów Zjednoczonych Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN) od 2000 r. kraje te zaczęły wychodzić z kryzysu, dzięki wprowadzonej w ramach tej współpracy strefy wolnego handlu, która pozwoliła członkom na skuteczną konkurencje z ekonomicznymi potęgami na świecie. 
 

Autor zdjęcia: Zuanzuanfuwa