Kotlina Sądecka – geneza

Kotlina Sądecka leży na południu Polski u zbiegu rzeki Dunajec, Kamienica Nawojowska oraz Poprad. 
Zajmuje obszar od Starego Sącza po Pogórze Rożnowskie. 
Jej dno znajduje się na wysokości około 300 metrów n.p.m. i zajmuje około 300 km2.
Teren Karpat oraz Beskidów był objęty ruchami górotwórczymi, które równocześnie powodowały wyginanie się kotlin podkarpackich. Dodatkowo były one kilkukrotnie zalane przez ówczesne morza, co zapoczątkowało  wcinanie się dolin rzecznych w podłoże. Gdy ruchy górotwórcze ustały rozpoczęło się podnoszenie grzbietów i obniżanie dolin wskutek postępującej erozji. Właśnie wtedy zaczęła się tworzyć Kotlina Sądecka, obok innych kotlin jak na przykład Dunajca, Soły, Raby. 
Jej powstanie jest związane z degradacją, obniżaniem i wyrównywaniem obszaru, dlatego jest nazywana równiną denudacyjną. Jednak największą rolę w jej kształtowaniu miały procesy erozji bocznej związane z poszerzaniem doliny rzecznej. W swym obecnym kształcie jest rozległą, wklęsła formą terenu o niezbyt wydłużonym kształcie otoczona ze wszystkich stron wzniesieniami.