Elektryzowanie ciał

Elektryzowanie ciał polega na wytwarzaniu w ciałach nadmiaru ładunków elektrycznych jednego znaku. Jeżeli w jakimś ciele znajduje się tyle samo elektronów co protonów, to mówimy, że ciało to nie jest naelektryzowane. W przeciwnym wypadku, gdy jest więcej protonów – ciało jest naelektryzowane dodatnio, jeśli jest więcej elektronów – ciało jest naelektryzowane ujemnie.

Rozróżniamy trzy sposoby elektryzowania ciał: przez potarcie, indukcje i przez dotyk ciałem naelektryzowanym.

1) Elektryzowanie przez potarcie

Podczas pocierania dwóch ciał jedno z nich przekazuje drugiemu elektrony. Prostym przykładem może być rozczesywanie włosów plastikowym grzebieniem. Elektrony w tym przypadku przechodzą z włosów na grzebień. Włosy "stają dęba", ponieważ naładowane są jednoimiennymi ładunkami (dodatnimi), które odpychają się. Grzebień również ładuje się – ładunkiem o przeciwnym znaku (ujemnym).

2) Elektryzowanie ciał przez dotyk

Zjawisko to zachodzi podczas zetknięcia ciała naładowanego elektrycznie z ciałem elektrycznie obojętnym. W trakcie zbliżania się do siebie obu ciał ładunki elektryczne rozdzielają się na ciele nienaelektryzowanym i grupują w różnych obszarach tego ciała.

Po zetknięciu część ładunków "przeskoczy" z jednego ciała do drugiego.

Przykład: Szklaną pałeczkę naładowaną dodatnio zbliżamy do metalowego ciała. Wiemy, że w metalu elektrony mogą się swobodnie przemieszczać. Po zetknięciu ze sobą obu ciał pewna ilość ładunków elektrycznych przejdzie z metalowego ciała na pałeczkę. Metal naładuje się więc ładunkiem dodatnim, zaś pałeczka ujemnym ładunkiem.

3) Elektryzowanie przez indukcję 

Indukcyjna metoda elektryzowania ciał nie wymaga bezpośredniego kontaktu między ciałami. Zjawisko elektryzowania przez indukcję polega na zbliżeniu ciała naładowanego do ciała obojętnego elektrycznie. W wyniku tego w przewodniku następuje przesunięcie elektronów i rozmieszczenie w nim ładunków przeciwnych po obu stronach jak na poniższym rysunku, bądź w przypadku izolatora polaryzacja atomów (cząsteczek)