Ukształtowanie powierzchni Europy – cechy

Na zachodnim wybrzeżu Europy prawie całą Hiszpanię zajmuje Meseta Iberyjska. Na południu od niej rozciągają się Góry Betyckie, na południu Pireneje. Idąc na wschód spotkamy Nizinę Francuską, i dalej wzdłuż Morza Północnego i Bałtyckiego Nizinę Niemiecką, Niziny Polskie, Nizina Padańska, Nizina Środkowodunajska, aż do rozległej Niziny Wschodnio-Europejskiej na wschodzie kontynentu oraz Niziny Nadkaspijskiej w jego południowej części. W jego Środkowo-Południowej części rozciągają się młode góry Alpy, Apeniny, Góry Dynarskie, Bałkany, Karpaty. Między nizinami na północy i młodymi górami na południu leżą góry starsze, silnie przekształcone Masywu Centralnego, Sudety, Wogezy, Ardeny, Harz, Masyw Czeski, Góry Świętokrzyskie. 
Na półwyspie skandynawskim również występują stare górotwory Gór Skandynawskich. Idąc w kierunku Wielkiej Niziny Wschodnio-Europejskiej leżą pojezierza Finlandii. Lądową granica wschodnią między Europą a Azją są Góry Ural.