Największe rzeki w Polsce

Największe rzeki w Polsce wpływają do Bałtyku, przodująca w wielkości Wisła była już opisywana w rzymskich kronikach sprzed ponad 2 tysięcy lat.

Największe rzeki w Polsce – tabelka

Poniższa tabela przedstawia największe rzeki w Polsce wraz z rzekami lub zbiornikami wodnymi do których uchodzą, powierzchnią dorzecza i długością rzeki w Polsce oraz ogólną długością rzeki i średnim przepływem.

Największe rzeki w Polsce – wyjątki

Rzeki płynące przez nasz kraj w 99,7% uchodzą do Morza Bałtyckiego. Są jednak wyjątki – i tak znajdziemy dwie rzeki uchodzące do Morza Czarnego, zaś jedna kieruje się aż do Morza Północnego. Ta pierwsza opcja dotyczy Orawy, która należy do dorzecza Dunaju, a także Strwiąża, przynależnego do Dniestru. Do Morza Północnego wpadają z kolei wody Izery, należącej do dorzecza Łaby (można tu jeszcze dodać niewielkie cieki: Czermnicę, Szkoło i Dziką Orlicę). Co ciekawe, dopływy polskich rzek są asymetryczne – ich lewe dorzecza są krótkie i mniej obfite w niesione wody, zaś prawe wprost przeciwnie (i to w stosunku mniej więcej 30:70), co łączy się z rzeźbą terenu naszego kraju. Najmniejsze wahania poziomu wody mają rzeki płynące przez pojezierza, zaś największe w górach – rekordzistą jest Dunajec, którego wahania stanów wody sięgać mogą 10 metrów.

Największa rzeka w Polsce, czyli Wisła

Do 2009 roku oficjalnie „Królowa polskich rzek” (jej dorzecze to 2/3 obszaru Polski) miała 1047 kilometrów długości. Nowe dane, które wynikają z obliczeń cyfrowej mapy hydrologicznej, są jednak o 25 (lub o 23,5 – taką wersję też znajdziemy) kilometrów niższe. Tak naprawdę do tej pory można jeszcze spotkać tabele największych rzek w Polsce, w których widnieje pierwsza, pokaźniejsza z długości.

Wisła, która płynie mniej więcej już 2 miliony lat (ale dopiero od mniej więcej 14 tysięcy lat w korycie przybliżonym do obecnego), opisywana była po raz pierwszy przed ponad 2 tysiącami lat, owe łacińskie wzmianki pochodzą z około 7-5 roku p.n.e. Po łacinie rzeka nosi nazwę Vistula, ale pierwotnie pojawiała się jako Vistla lub Viscla, a sami polscy kronikarze nie byli zgodni, jak ją nazywać – Wincenty Kadłubek pisał o rzece Vandalus (trudno orzec, czy od imienia legendarnej Wandy, co nie chciała Niemca, czy raczej od litewskiego słowa „vanduo” oznaczającego ogólnie „wodę”), zaś Jan Długosz o Białej. Na pewno już w X wieku regularnie wykorzystywano ją do transportu różnych towarów, wśród których przodowało zboże, drewno i sól.

Źródła Wisły znajdują się na stokach Baraniej Góry, skąd wypływają źródła Białej i Czarnej Wisełki. W ujęciu geograficznym owe potoki są źródłami rzeki, ale już w ujęciu hydrologicznym Wisła zaczyna się, gdy te dwa cieki wodne łączą się z potokiem Malinka. Najwyższy punkt dorzecza Wisły znajduje się na... szczycie Gerlacha. Największa rzeka w Polsce w swoim biegu przecina trzy jeziora – Czerniańskie (zwane też Czarnym, zbiornik retencyjny blisko jej źródeł), Goczałkowickie (zbiornik zaporowy) oraz Włocławskie (największy sztuczny zbiornik w kraju).