Fazy rozwoju gospodarczego

Rozwój gospodarczy jest wynikiem wzrostu gospodarczego, który oznacza zwiększenie produkcji dóbr oraz liczby świadczonych usług w danym kraju w stosunkowo krótkim czasie. Jest to zmiana na poziomie ilościowym. Mówiąc o rozwoju gospodarczym tym zmianom ilościowym towarzyszą również zmiany jakościowe, czyli zmiana struktury gospodarki. Jednak rozwój gospodarki zachodzi przy różnej dynamice zmian. Może być bowiem tak, że z jednej strony produkcja nowych dóbr wzrasta, podczas gdy inne przestają być produkowane ze względu na brak zapotrzebowania lub niską jakość. Podobnie jest ze świadczonymi usługami. Z tego względu rozwój gospodarczy nie jest tym samym co wzrost gospodarczy, gdyż rozwój może postępować przy zahamowaniu niektórych dziedzin gospodarki. 
Intensywność wzrostu gospodarczego jest uwarunkowana wewnętrznie poprzez zmiany struktury społecznej kraju lub jego polityki jak również zewnętrznie poprzez obowiązujące trendy konsumenckie, zmiany kierunków wymiany handlowej, poziom postępu technologicznego czy rozwoju komputeryzacji. 

W procesie rozwoju gospodarczego wyróżnia się następujące fazy:
1) agrarną
2) industrialną
3) postindustrialną

W fazie agrarnej człowiek zmienił koczowniczy tryb życia na osiadły, zajmując się rolnictwem, czyli uprawiając rośliny i hodując zwierzęta. Tym samym bogactwem dla mieszkańców była posiadana ziemia. Tworzenie pierwszych osad i wsi oddalonych od siebie wymagało stworzenia pierwszych sposobów komunikacji między nimi. 
Z biegiem czasu mieszkańcy zaczęli odchodzić od pracy na roli na rzecz pracy w fabrykach, co rozpoczęło kształtowanie się fazy industrialnej. Liczne nowe technologie pozwoliły na przekształcenia produkcji w manufakturach na produkcję przemysłową, dzięki wykorzystaniu produkcji masowej. W tej fazie bogactwem była posiadana ziemia, praca i kapitał. 
Gdy liczba pracujących usługowo i umysłowo przewyższyła liczbę pracujących fizycznie rozpoczęła się faza postindustrialna. Z tego względu cechą fazy postindustrialnej jest dominacja sektora usług, przy malejącym znaczeniu sektora rolniczego i przemysłowego. 
Postindustrialna faza rozwoju gospodarczego z biegiem czasu przekształciła się w gospodarkę opartej na wiedzy, gdzie bogactwem jest wiedza i informacja. W przedsiębiorstwach spada zapotrzebowanie na pracowników fizycznych, na rzecz pracowników umysłowych, którzy jednocześnie są kreatywni, twórczy i przedsiębiorczy. 
Im wyższy stopień rozwoju gospodarczego kraju tym wyższy jego poziom. Oznacza to, że kraje będą w fazie agrarnej mają niski poziom rozwoju gospodarczego, natomiast kraje pozostające w fazie postindustrialnej mają wysoki poziom rozwoju. 
Aby określi poziom rozwoju gospodarczego danego kraju należy przyjrzeć się strukturze zatrudnienia. W fazie agrarnej największy odsetek ludności pracuje w rolnictwie, w fazie industrialnej w przemyśle, a w fazie postindustrialnej w usługach. Jednak nie tylko struktura zatrudnienia wskazuje poziom rozwoju w jakim państwo się znajduje. Ważne są również mierniki poziomu rozwoju gospodarczego, a wśród nich Produkt Krajowy Brutto, Produkt Narodowy Brutto, Wskaźnik Rozwoju Społecznego.