Rolnictwo w Polsce

Rolnictwo Polski cechuje się stosunkowo dużym rozdrobnieniem. Mało jest wielkoobszarowych pól uprawnych. Średnia wielkość gospodarstwa rolnego wynosi niecałe 8 ha (7, 8). Znaczna ich część uprawia rośliny lub hoduje zwierzęta na własne potrzeby.
Nie stosuje się intensywnego nawożenia, czy wykorzystywania drogich modyfikowanych roślin zapewniających wysokie plony. Dominują tradycyjne metody uprawy ziemi.O rodzaju upraw decydują przede wszystkim warunki klimatyczno-glebowe.
Na terenie kraju przeważają gleby słabe i zakwaszone. Część z nich jest w dużym stopniu zapiaszczona, co znajduje odzwierciedlenie w wysokości plonów. Dodatkowo panuje klimat cechujący się dużą zmiennością w ciągu roku, co dodatkowo utrudnia uprawę roślin.

Głównymi rodzajami użytków rolnych są grunty orne, łąki i pastwiska oraz sady. Grunty orne są wykorzystywane w procesie upraw roślin, łąki i pastwiska do wypasu zwierząt hodowlanych, w sadach natomiast rosną owoce.

W Polsce wschodniej, centralnej i północnej jest najwięcej upraw ziemniaków i żyta ze względu na niewielkie wymagania glebowe. W miejscu występowania lepszych pod względem rolniczym gleb czyli w południowo-wschodniej i zachodniej części kraju oraz na Żuławach Wiślanych uprawiane są buraki cukrowe, rzepak, pszenica.
W województwie mazowieckim w rejonie grójeckim, w województwie lubelskim, w okolicy Sandomierza są zlokalizowane plantacje owoców.
W przypadku hodowli zwierząt największe pogłowie bydła notowane jest w województwie podlaskim, warmińsko-mazurskim, wielkopolskim. Trzoda chlewna jest hodowana głównie w województwie wielkopolskim i kujawsko-pomorskim.  

Po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej rolnicy dostają dofinansowanie do każdego hektara ziemi rolnej.