Rzeki - rodzaje

Rzeka to ciek płynący swoim korytem na powierzchni Ziemi. Najczęściej koryto jest wyżłobione w dolinie. 
Koryto i dolina powstają w wyniku erozyjnej działalności rzeki, czyli niszczenia podłoża. 

Rzeka może mieć jedno koryto i jest wtedy nazwana jednokorytową, lub kilka koryt – wielokorytowa. Również może mieć jeden nurt (strumień najszybszego prądu) lub wiele nurtów. 
Ze względu na bieg rzeka może być 
- prosta o wskaźniku krętości 1 – 1, 05
- kręta 1, 06 do 1,5
- meandrowa powyżej 1 ,5
Wskaźnik krętości oblicza się wyznaczając stosunek długości odcinka AB w rzeczywistości do długości tego samego odcinka w linii prostej. 
Każda rzeka ma tendencję do krętości, ponieważ nurt jest przerzucany z jednego brzegu do drugiego. Z tego względu każda rzeka prosta po jakimś czasie staje się kręta, a ta z kolei zaczyna meandrować. Rzeka meandrująca natomiast zamieni się w prostą. 

Rodzaje koryt aluwialnych (z osadami rzecznymi) 
- jednokorytowe o pojedynczym nurcie 
* proste
* kręte
* meandrowe
- jednokorytowe wielonurtowe – roztokowe
- wielokorytowe – anastomozujące 

Rzeki jednokorytowe wielonurtowe
Nazywane roztokowymi. Są płytkie,  szerokie. Ma nietrwałe koryto z grubym żwirowo – piaszczystym dnem. Akumulacja przeważa nad transportem z tego względu powstają formy śródkorytowe, zwane odsypami lub inaczej łachami.  Rzeka ma duży spadek podłużny, jak również duże wahania przepływu. 
Rzeki nizin Polski są zazwyczaj roztokowe. 
Rzeki wielokorytowe – anastomozujące
Nie zaznacza się w nich jedno główne koryto o największym przepływie, ponieważ wszystkie maj a taki sam. Każde osobne koryto jest raczej jednonurtowe ze spokojnym przepływem, małym spadkiem podłużnym i małymi wahaniami przepływu.  Poszczególne koryta są wąskie, głębokie, ale stabilne. Osad na ich dnie jest drobnoziarnisty z dużą ilością utworów organicznych.