Największe różnice pływów morskich

Do pływów morskich zalicza się przypływy i odpływy, regularne zmiany poziomu wód w oceanie. Największe różnice pływów morskich sięgają niemal 20 metrów.

Największe różnice pływów morskich – tabelka

W tabeli poniżej ukazano największe różnice pływów morskich. W kolejnych punktach przedstawiono miejsce ich występowania, wielkość w metrach, ocean, na którym występują, oraz państwo, w jakim wykazane pływy mają miejsce. Różnice pływów zostały przedstawione w kolejności od największej.

Czym są pływy morskie i jak powstają?

Do pływów morskich zalicza się przypływy i odpływy. To regularne dobowe lub półdobowe (te pierwsze występują tylko w okolicach równika, w dobowych mamy dziennie jeden przypływ i jeden odpływ, w półdobowych po dwa dziennie) podnoszenie się i opadanie poziomu wód w oceanie wywoływane oddziaływaniem grawitacyjnym. Kiedyś zakładano, że wpływ ma na nie wyłącznie Księżyc, jednak obecnie wiadomo, że także Słońce.

Najmocniejsze pływy – zwane syzygijnymi – mają miejsce wtedy, gdy Ziemia, Księżyc i Słońce są w jednej linii (czyli w czasie pełni i nowiu, wtedy wpływ Słońca i Księżyca kumuluje się). Najsłabsze są z kolei wtedy, gdy Ziemię, Księżyc i Słońce można wpisać w trójkąt prostokątny (to tak zwane pływy kwadraturowe).

Największe różnice pływów morskich – Zatoka Fundy

Zatoka Fundy położona między Nową Szkocją a Nowym Brunszwikiem (geograficznie zaliczana do tej pierwszej) szczyci się mianem miejsca, gdzie występują największe różnice pływów morskich na świecie. Można znaleźć nawet informacje o wielkości przekraczającej 20 metrów (dokładnie 21,1), ale nie jest to oficjalnie uznawany wynik.

Przed wiekami te ziemie zamieszkiwało plemię Mikmaków; oni też mają legendę związaną z Zatoką Fundy i jej pływami – otóż takie różnice pływów miały powstać, gdy Glooscap/Gluskap, potężnie zbudowany, olbrzymi bohater z ich mitologii, postanowił się kąpać właśnie w tym miejscu.

A naukowo fakt tutejszych ekstremalnych ruchów wody wyjaśnia w dużej mierze lejowaty kształt samej zatoki, do której wprost wtłaczana jest woda z oceanu. Jej ujście jest wąskie i głębokie, co także potęguje wysokość pływów. Te zaś w Zatoce Fundy są półdobowe, co oznacza, że dziennie można zaobserwować dwa odpływy i dwa przypływy, czas między nimi to 6 godzin i 13 minut. Zatoka Fundy ma długość 258 kilometrów, szerokość około 100 kilometrów, zaś głębokość przekracza 210 metrów. Nad zatoką położone są 3 porty – St. John, Truro i Moncton, a lokalna ludność akcentuje niezwykłość tego miejsca w miejscowym folklorze. Wykorzystując pływy, zbudowano tu także jedyną w Ameryce Północnej, a jedną z niewielu na świecie, elektrowni wodnych pływowych (obiekt od 2019 roku jest nieczynny). Pływy wykorzystują także surferzy, i to przede wszystkim ci... rzeczni – pływy tłoczą wodę do koryt rzek wpływających do zatoki, która potem nagle wraca – a przynajmniej wracała kiedyś, obecnie są specjalne groble; w 2013 roku po otwarciu takiej grobli surferzy przepłynęli jednym ciągiem około 30 kilometrów!