Skala Douglasa została stworzona na potrzeby brytyjskiej marynarki po I wojnie światowej, jej kryterium jest wysokość fal na morzu.
Skala Douglasa – co określa?
Skala Douglasa, nazywana czasem międzynarodową skalą fal morskich, to dzisięciostopniowa skala mierząca wysokość fal i falowania morza; obie te rzeczy są podawane w osobnych kodach.
Jedynym kryterium jest tu wysokość fali (konkretnie tak zwana wysokość znacząca), a więc średnia z trzech najwyższych fal w danej grupie falowej. Skala Douglasa została opracowana w 1921 roku na potrzeby brytyjskiej marynarki przez kapitana H.P. Douglasa. Zawiera ona także klasyfikacje długości i wysokości fali.
Długość fali w skali Douglasa może mieć trzy wartości: fala krótka ma poniżej 100 metrów, średnia między 100 a 200, zaś długa ponad 200 metrów.
Jeśli chodzi o wysokość fali, tutaj również jest trójpodział na fale niskie (poniżej 2 metrów), umiarkowane (2-4 metry) i wysokie (ponad 4 metry).
Skala Douglasa nie jest tożsama ze skalą Beauforta, skupiającą się na sile wiatru. Za to jest jeszcze skala Pedersena, która obie skale, Douglasa i Beauforta łączy, uwzględniając zarówno wiatr, jak i wysokość czy długość fal.
|
| Wysokość fali (metry) | |
| 0 | 0 | Calm sea – zupełnie spokojne |
| 1 | 0 – 0,1 | Sea rippled – spokojne |
| 2 | 0,1 – 0,5 | Smooth – prawie spokojne |
| 3 | 0,5 – 1,25 | Slight – trochę ruchliwe |
| 4 | 1,25 – 2,5 | Modrate – ruchliwe |
| 5 | 2,5 – 4,0 | Rough – lekko wzburzone |
| 6 | 4,0 – 6,0 | Very rough – wzburzone |
| 7 | 6,0 – 9,0 | High – bardzo wzburzone |
| 8 | 9,0 – 14,0 | Very high – rozszalałe |
| 9 | Powyżej 14,0 | Phebomenal – nadzwyczaj rozszalałe |
Skala Douglasa – kim był jej twórca
Skala Douglasa była pierwszym naukowym opracowaniem falowania morza na potrzeby nawigacji. Po jej utworzeniu H.P. Douglas awansował do stopnia wiceadmirała – wtedy już znano go jako sir Percy'ego Douglasa – i głównego hydrografa Królewskiej Marynarki Wojennej. Kariera Douglasa od początku związana była z morzem, studiował bowiem na akademii morskiej w Southsea, a w wieku 14 lat zaciągnął się jako kadet na okręt szkoleniowy HMS Britannia. W wieku 18 lat brał udział w próbie zajęcia Wybrzeża Moskitów w Nikaragui. Jako dwudziestolatek został przeniesiony w randze oficera na HMS Stork, statek pomiarowy. Później służył na wielu okrętach, gdzie zasłynął jako doskonały kartograf i nawigator, przyczyniając się do kilku udanych akcji desantowych Royal Navy, nic więc dziwnego, że w 1915 roku awansowano go na kapitana. Jako hydrograf zasłynął korzystaniem z echosondy, co było wówczas nowinką w świecie nauki związanej z morzem. Przed wycofaniem się z czynnej służby na morzu badał Antarktydę, dziś znajdziemy na mapach kilka nazw z jego nazwiskiem, a więc Pasmo Douglasa, Wyspy Douglasa, Cieśnina Douglasa. W kolejnych latach zajął się głównie karierą naukową, ale po wybuchu II wojny światowej w wieku 63 lat wrócił do marynarki wojennej Wielkiej Brytanii, był komandorem-superintendentem w porcie w Dover. Tam też zmarł w listopadzie 1939 roku. Co ciekawe, jego nazwisko znajdziemy także w annałach olimpijskich, bowiem na Letnich Igrzyskach Olimpijskich reprezentował swój kraj w strzelectwie.
Opinie - Skala Douglasa