Do tej pory nie udało się opracować jednolitego, uniwersalnego podziału na regiony klimatyczne Polski – znajdziemy kilka różnych klasyfikacji.
Regiony klimatyczne Polski – od czego zależą?
Ogólnie Polska leży w strefie klimatu umiarkowanego, podgrupy klimatów ciepłych typu przejściowego. Występowanie regionów klimatycznych Polski pokrywa się natomiast z pasowym układem rzeźby terenu. Zostały one wydzielone na podstawie znaczących różnic między sąsiadującymi pasami ze względu na temperaturę powietrza, wiatry i opady atmosferyczne. Trzeba jednak zauważyć, że polski klimat charakteryzuje się dużą zmiennością, kolejne lata mogą znacznie się od siebie różnić jeśli chodzi o konkretne składniki klimatyczne.
| Nazwa regionu | Położenie | Opady atmosferyczne | |
| karpacki | Pas Karpat | spadek temperatury wraz ze wzrostem wysokości | wzrost opadów wraz ze wzrostem wysokości |
| sudecki |
| - spadek temperatury wraz ze wzrostem wysokości | - wzrost opadów wraz ze wzrostem wysokości |
| Małopolski | Pas wyżyn | - Długie lato | - zróżnicowane |
| Mazowiecko-podlaski | Niziny środkowopolskie | - długie wczesne lata | - roczna suma opadów wynosi około 550 mm |
| Śląsko-wielkopolski | Nizina Śląska, Pojezierze Wielkopolskie | - łagodna zima | - roczna suma opadów wynoszą miedzy 500 a 600 mm |
| mazurski | Pojezierze Mazurskie | - krótkie i łagodne lata | - roczna suma opadów około 500 mm |
| pomorski | Pojezierze Pomorskie, pobrzeża Polski | - łagodne lato | - niskie roczne opady poniżej 550 mm |
Regiony klimatyczne Polski – historia podziałów
Za pierwsze próby wydzielenia regionów klimatycznych Polski uważa się te z początku wieku XX autorstwa Romualda Mereckiego (był to rok 1914). Już po II wojnie światowej Romuald Gumiński podzielił nasz kraj na regiony, a w zasadzie dzielnice, rolniczo-klimatyczne. Był to pierwszy podział Polski na regiony klimatyczne w jej dzisiejszych granicach.
Mniej więcej w tym samym czasie swój podział przedstawił Eugeniusz Romer, przez wielu uznawany za najwybitniejszego badacza tego działu geografii.
W kolejnych latach pojawiało się kilka innych prób regionalizacji, w tym ta z 1968 roku autorstwa Wincentego Okołowicza (wspólnie z Danutą Martyn), uznanego polskiego geografa.
Jeszcze w latach 90. XX wieku własny podział na regiony przedstawił Alojzy Woś.
Znajdziemy więc podziały na regiony klimatyczne Polski zawierające więcej niż podanych w tabelce 7 pozycji (w poszczególnych klasyfikacjach dochodzą kolejne regiony, w niektórych dane regiony są uznawane za podregiony itp). I tak kolejno mogą to być regiony: karpacki, sudecki, sandomierski, podkarpacki, lubelski, śląsko-małopolski (śląski w ujęciu Górny Śląsk), śląsko-wielkopolski (śląski w ujęciu Dolny Śląsk), łódzki, mazowiecko-podlaski, nadwiślański, mazurski i pomorski. Jak widać, w tej klasyfikacji znajduje się aż 12 pozycji (a regiony dzielą się jeszcze na subrejony).
Inne materiały źródłowe sugerują dla odmiany podział na region klimatyczny nadwiślańsko-gdański, północnowielkopolski, północnomazowiecki, sudecki, karpacki, sandomierski, małopolski, lubelski, mazowiecko-podlaski, kujawsko-łódzki, śląsko-wielkopolski, mazurski i pomorski; w sumie aż 13 wyodrębnionych pozycji.
Biorąc je wszystkie pod uwagę, najsilniejszy wpływ klimatyczny Morza Bałtyckiego widać w regionie pomorskim (choć jest też mocno zauważalny w mazurskim), a najsilniejszy wpływ Atlantyku w śląsko-wielkopolskim. Kontynentalne masy powietrza odczuwalne są najmocniej w regionie lubelskim.
Opinie - Regiony klimatyczne Polski