Eszkola

Facje skał magmowych

Pojęcie facji oznacza wspólne miejsce tworzenia się skał, przez co uzyskały one podobne właściwości fizyczne (skład mineralny, sposób ułożenia minerałów, barwa).

Facja wulkaniczna powstaje na powierzchni Ziemi - po wylaniu się magmy na powierzchni staje się ona lawą i wskutek nagłej zmiany temperatury zaczyna zastygać tworząc skały efuzywne (wylewne). Jeśli natomiast magma została nagle wyrzucona w powietrze i następnie spadła na powierzchnię są to skały ekstruzywne. Skały fakcji wulkanicznej najczęściej mają niewidoczne kryształy lub widoczne gdzieniegdzie. 

Facja subwulkaniczna powstaje gdy magma zastyga w niewielkiej odległości od powierzchni Ziemi (do kilkuset metrów). Trwa to dłużej niż na powierzchni Ziemi ze względu na wyższą temperaturę, dlatego w niektórych skałach wykształcają się drobne widoczne kryształy. W innych są one raczej niewidoczne. Tworzą intruzje magmowe: dajki, lakkolity, sille, lopolity.

Facja hipabisalna powstaje na głębokości 1-2 km wewnątrz Ziemi, gdzie magma zastyga długo, dlatego tworzą się jeszcze większe kryształy niż w przypadku facji subwulkanicznej, ale nie tak duże jak w przypadku facji mezoabisalnej, czyli skał głębinowych. 

Facja mezoabisalna tworzy się od 2 do mniej niż 10 km pod powierzchnią Ziemi i są to typowe skały głębinowe z dobrze wykształconymi, widocznymi kryształami z bezładnym ułożeniem. 

Facja abisalna powstaje powyżej 10km pod powierzchnią Ziemi, tworząc głównie batolity. Składa się z bardzo dobrze widocznych kryształów ułożonych najczęściej bezładnie.