Solanki

Solanki to podziemne wody mineralne, czyli wzbogacone o sole mineralne. Zawierają duże ilości jonów sodowych i wapniowych. Aby woda mogła być nazwana solanką jej ogólna mineralizacja musi wynosić przynajmniej 35 g/dm³. Często występują oprócz nich także takie pierwiastki jak brom, magnez, potas, jod, bor, lit. 
W Polsce nie można ich spotkać jedynie w Górach Świętokrzyskich, Sudetach i w okolicy Niziny Dolnośląskiej i Podlasia. Jednak ich pokłady różnią się między sobą stopniem mineralizacji, czyli zawartości jonów i pierwiastków mineralnych. Najsilniej zmineralizowane występują w Busku-Zdroju, Iwoniczu-Zdrój, Rabce-Zdrój, Ciechocinku, Dębowcu, Kołobrzegu, Goczałkowicach-Zdroju, Konstancinie-Jeziornej, Połaczynie-Zdroju, Sopocie, Świnoujściu, Ustroniu, Zabłociu. W tych okolicach wykorzystywane są głównie w celach prozdrowotnych jako wody lecznicze, ze względu na ich właściwości oddziaływania na organizm ludzki i różne medyczne schorzenia. 
Kąpiele solankowe zmniejszają pobudliwość nerwów czuciowych i ruchowych dzięki czemu następuje wyciszenie i ukojenie nerwów, ponadto zwiększa ukrwienie skóry dzięki czemu krew lepiej krąży. Dodatkowo poprawię pracę serca, reguluje ciśnienie krwi, zwiększa zdolność przewietrzania płuc, pobudza przemianą materii, zwiększa wydalanie moczu i ogólnie wzmacnia odporność organizmu. 
Są zalecane osobom, które mają przewlekłe choroby dróg oddechowych i zatok, alergie z astmą oskrzelową, choroby reumatyczne zarówno przewlekłe jak i zwyrodnieniowe, chorobę Bochterewa, ale również jako pomoc w rekonwalescencji po ciężkich chorobach i sytuacji obniżonej odporności organizmu oraz w przypadku  otyłości.
Ze względu na specyficzne właściwości solanek przeciwwskazaniami do kąpieli w nich są choroby naczyń wieńcowych, niewydolność krążenia, przebyte zawały serca, wady zastawek sercowych, nadczynności tarczycy, gruźlicy, nowotworach, a także ciąży.