Słońce – budowa

Słońce jest główną gwiazdą Układu Słonecznego. Zbudowana głównie z wodoru. W jej jądrze zachodzą reakcje termojądrowe, czyli łączenie atomów wodoru i tworzeniu helu. Wytwarzana energia jest wyzwalana w postaci olbrzymich ilości ciepła. 

Słońce ma budowę warstwową. W jego wnętrzu znajduje się jądro, gdzie zachodzą wspomniane reakcje termojądrowe – atomy wodoru pod wpływem ciśnienia i temperatury łączą się tworząc jedno cięższe jądro pod wpływem czego wytrącają się elektrony tworzące plazmę (IV stan skupienia materii). Podczas zderzenia atomów wyzwalana jest ogromna ilość energii, zwanych fotonami, które przemieszczają się od jądra do dalszych warstw Słońca. 
Strefa promienista ma temperaturę i ciśnienie na tyle niskie, że nie zachodzą reakcje jądrowe, ale nadal gęstą plazmę. Utrudnia to przedostanie się fotonu do kolejnej warstwy, czyli strefy konwekcyjnej, a następnie do najbardziej zewnętrznej strefy fotonu. Skąd przedostaje się w przestrzeń kosmiczną. 
Słońce jest otoczone przez swoistą atmosferę, która jest podzielona na chromosferę, koronę słoneczną i heliosferę
Chromosfera jest położona blisko strefy fotonu. Wyrzuca ogromne ilości energii w postaci protuberancji, czyli gęste i chłodne obłoki materii. 
Korona słoneczna jest miejscem promieniowania korpuskularnego, czyli naładowanych cząsteczek protonów, elektronów i jonów atomów, które występują jako wiatr słoneczny. To on kształtuje heliosferę.