Strefowość klimatyczno-roślinno-glebowa

Klimat, roślinność i gleby są z sobą ściśle powiązane, strefy klimatyczno-roślinno-glebowe układają się w ułożone poziomo pasy o podobnych parametrach.

Strefowość klimatyczno-roślinno-glebowa – czym jest?

Strefowość klimatyczno-roślinno-glebowa to układ pasów rozciągających się równoleżnikowo, a charakteryzujących się podobnymi warunkami klimatycznymi, szatą roślinną oraz rodzajami gleb.

Warunki klimatyczne decydują o tym, jakiego rodzaju rośliny i zwierzęta można spotkać, są ponadto decydujące w procesie glebotwórczym. Klimat, roślinność i gleby pozostają w ścisłym powiązaniu, bowiem wzrost i rozwój roślin zależą od temperatury powietrza, jej dobowych i rocznych wahań, wysokości opadów. Te trzy elementy w powiązaniu z sobą decydują o bioróżnorodności poszczególnych stref.

Strefowość klimatyczno-roślinno-glebowa – czym charakteryzują się poszczególne strefy?

Strefa klimatyczna równikowa charakteryzuje się wysoką temperaturą i wilgotnością. Gleby, jako że warstwa próchnicy jest na nich nikła, a bakterie przyspieszają procesy rozkładu substancji organicznych w znaczący sposób, są stosunkowo mało żyzne, mocno zakwaszone. Roślinność za to trzeba uznać za najbujniejszą i najbardziej zróżnicowaną gatunkowo na Ziemi. Dotyczy sporej części Afryki, Ameryki Południowej i Środkowej, Oceanii, Indonezji, Indochin, północy Australii.

Strefa klimatów zwrotnikowych to obszary, na których temperatura jest wysoka, ale wilgotność niska. Gleby są stosunkowo mało żyzne, przeważają obszary stepowe, pampowe, preriowe, półpustynne, roślinność jest średnio zróżnicowana. Dotyczy części Ameryki Północnej (Kalifornia) i Środkowej, Afryki Południowej i Północnej, Bliskiego Wschodu, sporej części Australii, zachodnich wybrzeży Ameryki Południowej.

Strefa klimatów podzwrotnikowych to klimat ciepły, zarówno monsunowy, jak i nadmorski (przykładem śródziemnomorski). Gleby nie są zbyt żyzne, a w niektórych miejscach – obszary przybrzeżne – nie nadają się pod uprawy. Roślinność jest dość zróżnicowana, przede wszystkim dotyczy to strefy monsunowej (Indie). Temperatury są wysokie, a wilgotność nierównomiernie rozłożona w ciągu roku. Strefa ta obejmuje sporą część USA, wschodnie wybrzeża Ameryki Południowej (Argentyna), część Chin i Japonii, Australii, obszar śródziemnomorski i okolice Morza Czarnego.

Strefa klimatów umiarkowanych charakteryzuje się małą wilgotnością, temperatury są stosunkowo wysokie, choć zmienne – to tak zwany klimat kontynentalny. Roślinność jest dość zróżnicowana, zaś gleby uchodzą za wyjątkowo żyzne. To między innymi cały obszar Europy Środkowo-Wschodniej, północny-wschód Ameryki Północnej, Nowa Zelandia, Tasmania, większa część Chin.

Strefa klimatów okołobiegunowych zaliczana jest do subpolarnych. Roślin jest niewiele, a okres ich wegetacji jest krótki ze względu na warunki klimatyczne, niskie temperatury, znaczne opady śniegu. Gleby są jałowe, słabo wykształcone, stosunkowo płytkie. Mowa tutaj o północy Europy, Azji, Ameryki Północnej, Grenlandii.